Bu yılki 59. yıldönümü, işgalci rejimin Gazze Şeridi'ne yönelik savaşı devam ederken, Batı Şeria'da ise yerleşim, esaret ve askeri saldırıların hız kazandığı bir ortama denk geliyor. Bu manzara, Nekse'nin devam eden sonuçlarını ve işgalin askeri kontrolü pekiştiren ve Filistin davasına adil bir çözüme ulaşılmasını engelleyen politikalarını yansıtıyor.

Altı Gün Savaşı'ndan on yıllara varan işgale

Savaş, 5 Haziran 1967 sabahı, işgalci rejimin Arap havaalanlarını ve askeri üslerini hedef alan geniş çaplı bir hava saldırısıyla başladı ve altı gün sonunda Filistin topraklarının geri kalanına ek olarak Suriye ve Mısır topraklarının işgaliyle sona erdi.

Savaşın sonuçları coğrafi sınırların değişmesiyle sınırlı kalmadı, aynı zamanda topraklara el koyma, nüfusu sürme ve yerde yeni gerçeklikler yaratma temeline dayanan genişlemeci bir yerleşim projesinin önünü açtı; bu da işgalin sona erdirilmesi ve işgal altındaki topraklardan çekilme çağrısı yapan uluslararası meşruiyet kararlarının sürekli ihlali anlamına geliyordu.

Kağıt üzerinde kalan uluslararası kararlar

Savaşı, başta Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 242 sayılı kararı olmak üzere bir dizi uluslararası karar izledi. Bu karar, işgalci rejimin 1967'de işgal ettiği topraklardan çekilmesi çağrısında bulunuyordu; ancak işgal, yerleşim genişlemesine ve fiili durumu dayatmaya devam etti, işgali sona erdirme ve uluslararası hukuka saygı gösterme yönündeki tekrarlanan uluslararası talepleri göz ardı etti.

Takip eden on yıllar boyunca, yerleşim birimleri sınırlı projelerden Batı Şeria ve işgal altındaki Kudüs'ün her yerine yayılan geniş bir ağa dönüştü; bu da coğrafi olarak bütünlüklü ve bağımsız bir Filistin devleti kurma şansını baltaladı.

Nekse'den beri devam eden bir politika: Göç ettirme ve yerleşim

1967 Savaşı, Batı Şeria ve Gazze Şeridi'nden yaklaşık 300 bin Filistinlinin göç etmesine yol açtı; sonraki yıllarda ise göç ettirme, topraklara el koyma ve yerleşim genişletme politikaları artan bir hızla devam etti.

Filistin Merkez İstatistik Bürosu verileri, 2025 yılı sonu itibarıyla Batı Şeria'da 645 siyonist yerleşim yeri ve askeri üssü bulunduğunu; bunların 151'inin yerleşim birimi ve 350'sinin ileri karakol olduğunu gösteriyor.

Ayrıca, işgal makamları Filistin topraklarına el koymaya ve yerleşim projelerini genişletmeye devam ederken (ki bunlar uluslararası hukuka göre yasa dışı kabul edilmektedir), 2024 sonu itibarıyla yerleşimci sayısı 778 bin 567'ye yükselmiştir.

Oslo... Yerleşim nedeniyle başarısız olan siyasi süreç

1993 yılında Oslo Anlaşması'nın imzalanması, bağımsız bir Filistin devletinin kurulmasına zemin hazırlayacak bir geçiş dönemini öngören önemli bir siyasi dönüm noktasıydı; ancak işgalci rejimin yerleşim genişletmesini sürdürmesi ve sahadaki fiili durumları dayatması siyasi sürecin başarıya ulaşma şansını zayıflattı.

İşgal hükümetlerinin değişmesiyle birlikte, bir çözüm şansı giderek azaldı ve Filistinlilerin işgalci rejimi müzakereleri yerleşimi sürdürmek ve daha fazla toprak üzerinde kontrol sağlamak için bir örtü olarak kullanmakla suçlamasının ardından siyasi müzakereler 2014'ten beri durdu.

Filistinlilere göre, ardışık işgal politikaları, taahhüt edilen yükümlülüklerden kaçınarak ve işgali sona erdirme ve Filistin devletinin kurulmasıyla ilgili siyasi hedefleri uygulamayı reddederek müzakereleri içeriğinden sıyırdı.

Filistin yaşamının ayrıntılarına hükmeden askeri sistem

1967'de Filistin topraklarının işgalinin ardından işgal rejimi, toprak ve doğal kaynakların yönetiminden tutuklamalar, yargılamalar ve sivil yasalara kadar yaşamın çeşitli yönleri üzerinde geniş kontrol sağlayan bir dizi askeri emir çıkardı.

Siyonist rejim, işgal altındaki topraklarda yasal sistemi yeniden şekillendiren düzinelerce askeri emir yayınladı; bu arada askeri mahkemeler, uluslararası insan hakları kurumlarının uluslararası adalet standartlarıyla uyumlu olduğunu kabul etmediği prosedürlere göre Filistinlileri yargılamaya devam etti.

Ayrıca, Esirler Kurumu'na göre 1967'den bu yana Filistinlilere yönelik bir milyondan fazla esir alma vakası kaydedilmiş olup, halen işgal zindanlarında yaklaşık 9 bin 500 esir bulunmaktadır.

Gazze'deki savaş, uzun çatışma yolunun bir uzantısı

Filistinlilere göre, Ekim 2023'ten beri Gazze Şeridi'nde devam eden savaş, işgalin askeri güç kullanımına ve çatışmayı sona erdirecek herhangi bir siyasi çözümden uzak bir şekilde fiili durumları dayatmaya dayalı politikalarının bir uzantısını temsil ediyor.

Savaş, çoğu kadın ve çocuklardan oluşan on binlerce şehit ve yaralının yanı sıra binlerce kayıp ve altyapı ile sivil tesislerde büyük yıkıma yol açtı.

Batı Şeria'da ise baskınlar, tutuklamalar ve yerleşim genişletmesi devam etti; bu da 1168 Filistinlinin şehadetine, 12666 kişinin yaralanmasına, yaklaşık 23 bin kişinin esir alınmasına ve 33 bin kişinin göç etmesine yol açtı.

Nekse'nin yıldönümü... 59 yıldır devam eden bir gerçeklik

Haziran 1967 savaşının üzerinden 59 yıl geçmesine rağmen, Nekse'nin etkileri işgalin, yerleşimin, topraklara el koymanın, nüfusun göç ettirilmesinin ve siyasi çözüm süreçlerindeki tıkanmanın devamı aracılığıyla Filistin sahnesinde hâlâ varlığını sürdürüyor.

Bu yıl, Gazze'deki savaş ve Batı Şeria'daki gerilimin arttığı bir ortamda yıldönümü yeniden yaşanırken, Filistinliler çatışmanın özünün hâlâ işgalin devamı ve işgalin uluslararası kararları uygulamayı ve taahhütlerini yerine getirmeyi reddetmesiyle bağlantılı olduğunu vurguluyor; bu da Filistin davasını sonraki on yıllar boyunca daha fazla kriz ve gerilime açık bıraktı. (İLKHA)