Hangi belirtilerin yönlendirici olabileceği hakkında ise Dr. Kartal, şu açıklamalarda bulundu:

“Öncelikle konuşma çok önemlidir. Çocuğunuzun 6-9 ayda agulama denilen sesleri çıkarması, 1 yaşında en az bir adet anlamlı kelime kulanması (baba, mama gibi), 2 yaşında ise 2 kelimeden oluşan anlamlı cümle kurması gerekir. (baba git, mama ver gibi) Konuşma geriliği birçok nedenle olabileceği gibi otizm için de uyarıcı bir belirtidir.

Çocuğunuzun adına tepki vermemesi; ortalama 1 yaş civarı çocuklar adlarına tepki verirler ve seslenince bakarlar. Çocuğum sanki beni duymuyor diye düşünen ebeveynler genelde öncelikle kulak muayenesine giderler. Ancak çok azı duymama nedenlidir ve otizm için önemli bir bulgu olabilir.

Çocukların oyuncaklarla olan ilişkisine de dikkat etmek gerekir. Otizimli çocuklar oyuncakları amacına göre kullanmayabilirler. Örneğin; oyuncak arabayı ters çevirip, saatlerce tekerini döndürebilirler ya da pelüş veya oyuncak bebeklerle oyun kuramazlar, çoğu çocuğun yaptığı gibi canlıymış gibi oynamazlar.

Öğrenme geriliği ve güçlüğü çoğu otizimli çocukta görülür. Sosyalleşme azlığı, göz temasının hiç olmaması ya da çok az olması dikkat çekici olabilir. Otizimli bir çocuk rutinlerini çok sever ve her şeyi her zaman aynı biçimde yapmak ister, bu rutinden uzaklaştığı zaman öfke nöbetlerine tutulabilir.

Otizimli çocuklar hareket eden nesneleri ve oyuncakları severler. Otomatik kapılardan dönen tekerlerden gözlerini alamayabilirler. En çok dikkat çeken özelliklerinden biri de tekrarlayıcı hareketler yapmalarıdır. Örneğin ellerini sallamaları tipiktir.

Genelde otizmli çocuklar sözel ya da sözel olmayan iletişimde geridirler. Sosyal davranış kalıplarını anlayamaz, bunlara uygun davranamazlar.

Örneğin beden dilini hiç anlayamayabilirler. Karşılarındaki kişinin duygularını anlayıp iletişimin çok önemli bir parçası olan empatiyi kuramazlar. Bu bahsettiğimiz bulguların hiçbiri kesin otizm tanısını koydurmaz. Yalnızca kuşkulandığınız durumlarda muhakkak çocuk doktorundan ve çocuk psikiyatristinden yardım almanız için bir uyarı olabilir. Birçok bulgu olmasına rağmen çocuğunuz otizimli olmayabilir veya bulgular çok silik olduğu için otizm tanısı atlanabilir.

Belki de bugünlerde ebeveynler olarak yaptığımız en büyük hata, çocuklarımızı ekran karşısında uzun süre tutmak ve tek taraflı olan bu durumun bir iletişim olmadığını bilmemektir. Yapılan çalışmalarda, ekran karşısında çok uzun süre kalan ve insanlardan yeterince uyarı almayan çocukların otizm benzeri belirtiler gösterebileceği anlaşılmıştır. Az uyarı alan çocukta da sosyal ve bilişsel gelişim geriliği görülebilmektedir. Bunlara dikkat etmek gerekir.”